Shin Tao

Nie uważa się za tancerza, lecz za osobę wychowana jedynie na kulturze hip-hop, poszukującą inspiracji i ciągle czegoś nowego, niepowtarzalnego, co uświadomi wielu czym jest sztuka i emocje przez nią przekazywane. Takiego właśnie podejścia stara się nauczać na zajęciach, jak również na codzień.

Unika sytuacji w których jest nakłaniany do „popisywania” się swoimi umiejętnościami tanecznymi, tak samo postępuje na zajęciach i uczy tego innych .Uważa, iż taniec jest dlatego piękny, bo nie jest wymuszany, lecz tworzony pod wpływem emocji, doświadczeń życiowych. Powtarza często "róbcie coś bo tego chcecie, a nie bo musicie, nie zmuszajcie się do czegoś, co ma być przyjemnością"

Rok 1995 był momentem rozpoczęcia jego przygody z tańcem. W turniejach startować zaczął dopiero po 10 latach, w momencie gdy myślał, że już jest na to gotów jako tancerz, lecz z końcem roku 2008 tak naprawdę sobie uświadomił i zrozumiał czym dla niego jest taniec. Takie doświadczenia powodują iż ciężko mu odpowiadać na pytania „ile tańczy” lub „co tańczy”.

Jego styl mozna przyrównać do hybrydy,swoistej mutacja Krump'u i kultury ulicznej na ktorej sie wychowal, a rzeczy ktore na codzien odkrywa.
Styl taneczny, jak sam opisuje to Fusion, ze względu na świadomość tego co robi, szacunku do osób związanych z kultem hip-hopu. Tego co reprezentuje nie nazywa hip-hopem, ponieważ w dzisiejszych czasach muzyka i sztuka są tak bardzo rozwinięte i różne ich dziedziny łączą się z sobą w taki sposób, że obrazą i brakiem szacunku dla pracy innych było by nazywanie i upraszczanie swoich umiejętności w ten sposób. Wciąż szuka przeróżnych technik tanecznych, które by mógł połączyć, kierowany muzyka, sercem i słowami.

Można u niego odnaleźć inspiracje takimi stylami jak:
Hype,Abstrakct,Hip-hop, Wacking/Punking/Voguing, Krump, House,New age, Dancehall, Lyrical, Flowgraphi, Popping, Clowning,Groove i wiele innych o stylizacji rodem z musicali i występów gospel, jak również movements'ów- Snap Dance, Walk it out, Chicken Noodle Soup.

Dzięki temu od niedawna Shin staje się rozpoznawalny przez swoja, momentami, udziwnioną stylistykę i fuzje miedzy nim a muzyką, nie zawsze związaną z ulicą.

Zajęcia, jak sam mówi, są przeznaczone dla ludzi otwartych, nie bojących się, chętnych do uczenia się jak najwięcej .Ma zasadę:

„Jaką energię ludzie mi dają taką ja im dam”.
"Muszę widzieć, że od samego początku są nakręceni na zajęcia… a nie, że przyszli z przymusu"